"Hoe kijk je bij een beeldscherm naar binnen? Een verlicht geheel, onaantastbaar achter glas, leds aan de zijkant van het scherm om de helderheid van het beeldscherm en de resolutie zo scherp mogelijk te maken. Een plat vlak, waar van alles in gebeurt.
Ik presenteer mijn werk door gebruik te maken van het beeldscherm. Maar ik gebruik het beeldscherm niet als plat vlak om een beeld te presenteren. Het beeldscherm toont een 3 dimensionaal beeld wat je kan oppakken en in je hand kan houden. Het gekke is dat je dit doet door een kaartje in je hand te nemen en voor een webcam houd. Als je dit doet zie je op het beeldscherm een nieuw beeld verschijnen. Dit is web cam based Augmented Reality.
Mijn beelden zijn 3D, ik maak ze 3D in de computer en presenteer ze 3D in het beeldscherm. De beelden die je ziet zijn gemaakt met foto’s.
Mijn foto’s gaan altijd over de ruimte die een gebouw inneemt. Al dan niet of wel gevuld met mensen, publiek. Over de binnenkant of de buitenkant van het gebouw. Door een foto frame kijken naar een plaatje. Een moment, een still, vastgelegd.
Een foto is altijd aanwezig op fotopapier, een vaste materie, maar mijn foto’s zijn niet tastbaar. Ze bestaan alleen op een beeldscherm, kunnen alleen tot hun recht komen door de transparantie en verlichting van het beeld door een computerscherm. Mijn foto’s horen niet op een vast medium ‘geplakt’ te worden.
Ik maak mijn foto’s 3D, ik geef ze een richting, een nieuw perspectief. Ik maak ze diep en gebruik de vorm en compositie als uitgangspunt om de foto uit te diepen.
Het werk gaat over de plasticiteit van de wereld om ons heen. Een vervorming van de werkelijkheid. Ik zet druk op de inhoud van de foto en de vormgeving van het beeld. Ik trek delen van een foto naar binnen of druk delen naar buiten. Ik transformeer."
